Umarłe drzewo

Umarłe drzewo 

jak wyrzut sumienia

na tle błękitnego nieba

wyciąga suche ramiona gałęzi,

Tajemniczy wyrok odebrał mu życie

Już go zieleń liści nie okryje,

żaden ptak w jego konarach

gniazda nie uwije,

i radosnego szczebiotu piskląt

drzewo nie usłyszy,

Nawet wiatr go omija

nie chcąc mącić smutnej ciszy

                           

Czas Zmartwychwstania

Po ciemnej nocy Wielkiego Piątku
pełnego bólu konania
nadeszła radość Wielkiej Niedzieli
czas Zmartwychwstania

Łzy żalu płynąć przestały
zmieniły się w łzy radości
Hosanna śpiewa świat cały
na ustach uśmiech zagościł

Na rezurekcję wołają dzwony
drżą od nich kościelne mury
a pieśń dziękczynna płynie wysoko
wzbija się aż pod chmury

                          

Moja droga krzyżowa

Chcę iść Twoim śladem - Panie,   

po mojej drodze krzyżowej,

nie skarżąc się,
                                czekać cierpliwie                                       

na radosne z Tobą spotkanie,

Zawsze dźwigać się z upadków,

powstawać, 

choć sił brakuje,

Dziękować każdemu

kogo na drodze spotkam

Za współczującą Weronikę,

za silnego Szymona,

i nawróconego łotra,

By w drodze nie ustały,

dodawaj sił moim nogom

wzmacniaj omdlałe ręce

gdy krzyża już nieść nie mogą,

Daj mi głęboką wiarę,

ufność, 

że dojdę do celu,

że jak Ty zmartwychwstanę

i przyjmiesz mnie kiedyś do nieba

gdzie po trudach ziemskiej wędrówki

będę mógł z aniołami śpiewać,

 
                              

Widzimy Ciebie w drugim człowieku...

Czas pokuty i wyrzeczenia
pamiątka cierpień i śmierci Pana
W sercu współczucie się budzi,
częściej modlimy się na kolanach.
Widzimy Ciebie w drugim człowieku
podając rękę z jałmużną.
Może na chwilę zwolnimy biegu
innym służąc
Nie można kochać Boga
którego nie widzimy,
gdy nie kochamy bliźnich
obok których żyjemy.
On nas rozliczy z miłości
jaką dajemy drugiemu.
Bo to, co innym dajemy
to tak, jakby Bogu samemu.
Każdy dla Niego  się liczy
Na każdym mu zależy
Cierpi, gdy zło czynimy
w nasze nawrócenie wierzy.
I choć wielka jest nasza wina
On nigdy nas nie przekreśla
Czeka z miłością jak ojciec
na  marnotrawnego syna
                                            

Narodziny wiosny...

Ile sił w małym ziarenku,

jaki impuls pcha go do życia?

Gdy wiosną zapuszcza korzenie

blady kiełek wychodzi z ukrycia

Kwiatek dumny zjawia się na łące

i pokornieje -

bo podobnych jemu kwiatów -  

tysiące

Słońce sił mu dodaje

Wiatr nad nim piosenki śpiewa

młode listki deszcz obmywa,

cichutko szumią drzewa

Kolorowy świat kwiatów...

Górskie hale przykryte

krokusów liliowym dywanem

Plamy białych przebiśniegów

w kosodrzewinie schowane

Na łąkach złote kaczeńce

jak małe słoneczka w trawie

Stokrotki bladoróżowe

patrzą dokoła ciekawie

Nad wodą, jak niebo odbite

błękitne niezapominajki

Kwiaty potrafią zmienić

szary świat w kolorowe bajki

Nic mnie tu już nie trzyma...

Nic mnie tu już nie trzyma
Gdy odeszła moja mama
Pękła nitka ostatnia
Wśród tłumu zostałam sama

Świat stał się dziwnie obcy
Domy się pozmieniały
Kolory przygasły
I ludzie już nie ci sami

Coś czasem przypomni się
Pamięci otworzy się okno
Jakieś zdarzenie z dzieciństwa
Zasnute czasu mgłą

Jakieś młodzieńcze marzenia
I plany w połowie spełnione
Nic mnie tu już nie trzyma
Jak ptak odlecę sobie

Nic mnie tu już nie trzyma
Bo nie mam już domu
Zniknę jak wiersz z pamietnika
Dziś niepotrzebny nikomu