Życie dalej się potoczyło ...

Zarosły trawą

ślady dawnych kroków.

Znajome drzewa

ku ziemi pochylone.

Las, który był za płotem

za horyzont się oddalił.

Przypadkowy pożar

stary dom ogniem strawił,

zrujnował ściany,

płomieniem dach osmalił.

Mieszają się we wspomnieniach

obrazy i przeżyte chwile.

Już nic nie będzie takie

jakie kiedyś było.

Oczami dziecka świat widziany 

odszedł w niepamięć

Życie dalej się potoczyło...

                                        
 Koluszki  22.08.2016 

Gdy serce obudzi się...

Nie myśl tylko o sobie,

niech twe serce obudzi się

do działania dla innych.

Może przy ich problemach

twoje wydadzą się małe.

Bądź światłem na ich drodze

uśmiechem na twarzy,

pocieszeniem w zmartwieniu

w kłopotach dobrą radą.

Żyj tak, 
by po latach

ciepło wspominali ciebie

nie szukaj bogactw na ziemi,

gromadź skarby w niebie

Jak łopot ptasich skrzydeł...

Uśmiechy na ustach

rozpromienione twarze

radość z oczu bijąca

głowy pełne marzeń

Kolorowy tłum faluje

jak niespokojne morze

W wielu językach świata

chwalą Ciebie Boże

Mienią się barwne flagi

kolorami tęczy

łączą się w uścisku

białe i czarne ręce 

Jak łopot ptasich skrzydeł

ku niebu się wznosi

burza oklasków.

Wspólną modlitwą młodzież

o Miłosierdzie dla świata

Pana Boga prosi.

      

Światowy Dzień Młodzieży w Krakowie

         Lublin  30.07.2016 

Wspomnienie tego dnia...

W tym dniu historia grodu

z teraźniejszością się splata,

Do Lublina przybyła młodzież

z całego świata.

Dokoła słychać gwar

w obcojęzycznej  mowie .

Rozkołysane ręce.

głowa przy głowie

i burzliwe oklaski

co się ku niebu wznoszą

i wspólne  śpiewanie pieśni

co Miłosierdzie głoszą.

Korowód barwnych postaci

po płycie stadionu płynie

i tyle radości w każdym.

Wspomnienie tego dnia

szybko nie przeminie...

               

 Światowy Dzień Młodzieży w Lublinie        
Lublin  23.07.2016 

W samotności...

Nie szukaj przyczyny

swoich niepowodzeń,

nie obwiniaj wszystkich

żyjących wokoło.

Masz żal do świata

że cię nie rozumie.

Zazdrość jak zły robak

serce toczy.

Ciągle podejrzewasz,

że każdy coś knuje.

Błyszczą nienawiścią twoje oczy.

Nie uciekaj w samotność

i nie bądź zgorzkniały,

otwórz się na ludzi.

Spokój wiecznego snu

Poruszane wiatrem gałęzie

ożywiają plamy słońca

na cmentarnej alejce.

Cisza przerywana ptaków śpiewem

unosi się między ziemią a niebem

otula spokojem wiecznego snu

groby, 

przykryte kamienną płytą

lub kopczykiem ziemi,

gdzie odpoczywają

życiową wędrówką zmęczeni.

Ukończyli już maraton swojego życia.

poznali co było do poznania.

zdobyli wszystko, co było do zdobycia 

nie gnębią ich już ziemskie smutki

problemy i troski pozostawili wśród żywych

sygnaturką przy bramie cmentarnej

witają nowo przybyłych.

                        

Katedralna Pani

Na plac wyszłaś z Katedry

do swojego ludu

który tu się gromadzi

w rocznice Twojego cudu.

Niesiona na  ramionach

ulicami Lublina

kołysana pieśnią

płynęłaś nad głowami

otoczona modlitwą różańcową

i świateł płomykami.

Wszyscy byliśmy braćmi

jedną, wielką rodziną,

Każdy na drugiego

z życzliwością patrzył

ciesząc się bliskości chwilą.

Pani z Lubelskiej Katedry

płacząca przed laty

prawdziwymi łzami

módl się dziś za nami