Brzozy w białych sukienkach...

Brzozy w sukienkach z białej kory

z rozpuszczonymi włosami gałęzi

stały na skraju lasu.

Patrzyły na swe odbicie

w lustrze wody,

zaciekawione i dumne

ze swojej urody.

Dzika kaczka z łopotem skrzydeł

zerwała się spłoszona,

poszybowała w górę

by za chwilę opaść na taflę jeziora.

W szuwarach wędkarze

w nieruchomej pozie

moczą w wodzie kije,

mają nadzieję, że ryba

haczyka nie ominie.

Zniknęły już kajaki

głosów ludzkich nie słychać.

Skończył się letni sezon,

przestała grać muzyka.

Błoga cisza nastała,

umilkły ptaki na drzewach

i tylko wiatr czasem

jesienną piosenkę zaśpiewa.

              

Krasnobród, październik 2019

Barwy jesieni w Krasnobrodzie...

Świat ubrał się w złoto

purpurę i brązy.

Złota, polska jesień

objęła swe rządy.

Przy każdym kroku szeleści

kolorowy dywan z liści.

Złote latawce klonów

wzbijają się do góry

podmuchem wiatru niesione

by majestatycznie opaść na trawniki

lądując na ziemi jak małe samolociki.

Na jarzębinach oczy przyciągają

kolorowe kiście.

W spokojnej wodzie odbijają się co dzień

brzeg lasu, szuwary, małe domki.

Nie widać granicy realnego świata

 nie wiesz, co jest prawdziwe,

wyobraźnia figle płata.

Pięknie ubarwiony kaczor płynie

za nim szare kaczki

zostawiają ślad na wodzie

Sielski obrazek dla malarza

o słońca zachodzie.

  Krasnobród, październik 2019

W dniu Święta Niepodległości...

Pod flagami biało-czerwonymi

w zadumie i radości

jak morze czerwone płynęła

rzeka ludzi,

w Święto Niepodległości.

Wspomnienia pobiegły do tych

co życie za wolność oddali.

Zapalone znicze i kwiaty

uczciły bohaterów

co za Polskę krew przelali.

Szkoda, że te piękne chwile

tak krótko trwały.

Tęsknię za wspólną drogą,

gdzie słowa

"Bóg, Honor, Ojczyzna" 

wszystkich nas zjednoczyć mogą.

gdzie się nie liczą poglądy 

rozłamy, partie i prywata,

a hasło

"dla Ciebie Ojczyzno"

pozwoli w każdym Polaku

zobaczyć brata.

                       

Jesteś Panie w moim życiu...

Od dnia narodzin byłeś Panie

w mym życiu i w mojej rodzinie.

Byłeś obecny w słowach mamy

kiedy mówiła mi o Tobie

 kiedy uczyła mnie pacierza

i krzyż kreśliła na mym czole.

Gdy weszłam już w dorosłe lata

Święty Franciszek zastąpił mi drogę

i usłyszałam głos w powołaniu,

lecz w sercu czułam trwogę.

To słowa " nie lękajcie się"

dodały mi odwagi i powiedziałam tak

Otwarła się przede mną brama,

zniknęły niepewności

ze swymi problemami

nie byłam już sama.

Czasem nostalgia mnie nawiedza

"zły"wątpliwości wszędzie sieje,

rozpamiętuję to co było

martwię się tym co będzie

lecz zawsze mam nadzieję.

Przywróć mi radość życia Panie

w serce gorącą ufność wlej

bądź przy mnie zawsze, dnia każdego

nie żałuj dla mnie troski swej.

                             

W lesie...

Na skraju lasu,
gestem gościnności

zielone dłonie liści z tobą się witają.

Dywany z trawy, poduchy z mchu

do odpoczynku zapraszają.

Wiatr szumem gałęzi melodię wygrywa,

Jakiś ptak solo piosenkę śpiewa.

Dołączyły inne ptaki, soliście wtórują

i zgodnym chórem

nad szumem wiatru górują.

Po chwili chór przerwał

i cisza nas ogarnęła.

Możesz usłyszeć w niej czasem

trzask gałązki potrąconej przez sarnę,

która spłoszona biegła lasem.

                                       

Niezapominajki

Rozkwitły w mym ogródku
małe kwiatki - niezapominajki
błękit sfrunął z nieba.
Położył się na trawie
jak niebieski dywan.
Przyglądały się temu
kolorowe bratki,
dziwiły się obsypane
kwieciem drzewa.
Nagle wiatr gałązkami potrząsnął
i płatków ulewa
zawirowała w powietrzu,
przykryła kwiatowy dywan
śniegiem białych płatków
i nie było już widać
bladoniebieskich kwiatków.

                             

Ocean życia...

Po burzliwym oceanie

spraw ważnych i błahych

spełnionych i niezałatwionych

płynę z wysiłkiem człowieka

do portu ludzi ocalonych.

Fala mnie często przykrywa,

woda mi oczy zalewa,

lecz niewidzialna ręka

z odmętów mnie wydobywa.

Różnie się toczy życie

jak koło fortuny się kręci,

raz jesteś na ustach wszystkich,

innym razem giniesz w niepamięci.

A kiedy przyjdzie chwila

pożegnac się z tym światem

ciemną dolinę śmierci

rozjaśnij Panie światłem.

Uspokój zalęknione serce

niech odejdzie wszelka trwoga,

nie błąkaj się po ścieżkach życia

idź śmiało, prosto do Boga.