Dusza

Spotkałam ją w przedsionku
A może mi się przyśniła
Dusza, jak w cmentarnej kaplicy
Gości pogrzebu liczyła

Przycupnęła przy trumnie
Zdziwiona niemało
Widząc ile ludzi
Dziś się tu zebrało

Rodzina pogrążona w żalu
I w smutku głębokim
Znajomi, którzy przyszli
Pożegnać jej ziemską powłokę

Tylko dobro wspominać będą,
Od tej pory
To co było złego, zapomną
Ucichną waśnie i spory

Może czasem zatęsknią
Postawią świeczkę na grobie
Otrą łzę rękawem, mówiąc
Dobry był człowiek

Rozpłynęła się dusza w dymie
Kadzidła przy ołtarzu
Zmieniła się w melodię
Pieśni żałobnej na cmentarzu

I tylko z nadzieją czekała spotkania
W mieszkaniu, przygotowanym przez Pana
Wierząc, że Miłosierdzie Boże
Przez ciasną bramę wejść jej pomoże


Lublin, 9 września 2013

Śmierć

Rodzisz się z krzykiem
W cichości umierasz
Z grymasem bólu co twarz ci okrywa
Śmierć ból ukoi i grymas odpływa
Łagodny uśmiech na ustach zagości
Jak byś już widział nieba wspaniałości
Dusza zmęczona, lecz jakże szczęsliwa
Po trudach życia już w Panu spoczywa

Kasztanek

      

 Mały, okragły, w czapeczce z ogonkiem 
Obudził sie w lesie równo ze słonkiem

Otworzył ślepka, stanął słupka

Aż zatrzeszczała błyszcząca skorupka,

Rozejrzał się w koło, nadstawił uszy

I tocząc się raźno przed siebie wyruszył,

Po igłach sosen zjeżdżał na brzuchu

Topił się w zielonym z mchu kożuchu

Po ścieżkach śmieszne koziołki fikał

Gdy ktoś nadchodził - przezornie znikał,

Aż go spotkały dzieci z wycieczki

Podniosły z ziemi, włożyły do teczki

Gdzie obok szyszek, liści i wrzosu

Były żołędzie, ich skarby z lasu,

W domu w pudełku na stole leży

Armia błyszczących, leśnych żołnierzy

Każdy ma głowę w czapce z ogonkiem

I brzuszek ciemny ogrzany słońcem

Elżbieta Chabros

Królowa Pokoju

Królowo Pokoju z dalekiego kraju

Orędzia głosisz dla każdego
Biegną do Ciebie rzesze ludzi
Przytulić się do płaszcza Twego

Nad każdym z troską się pochylisz
Uleczysz rany duszy
Pobłogosławisz i pocieszysz
Kamienne serca wzruszysz

Jak z wieży Babel słychać głosy
Wielu języków świata
Gdy szmer modlitwy jak szum skrzydeł
Ku Tobie Matko wzlata

Ściele się kornie do stóp Twoich
Z nadzieją i otuchą
Że nie pogardzisz, nie odtrącisz
Że wszystkich nas wysłuchasz

W największym  wieczorniku świata
Kapłanów wielka rzesza
W imieniu Twego Syna
Tłumy pielgrzymów rozgrzesza



Elżbieta Chabros
Medziugorje, 15 sierpnia 2013

Pielgrzymka do Medziugorje

Na "Kriżovacu" ślady poranionych kolan
Szmer tysięcy ludzi
W modlitwie dziękczynnej
Z prośbą o uzdrowienie
Do Ciebie "Gospo" wołam,
Królowo pokoju
Usta dzięki wznoszą
Opieki i wstawiennictwa
Z nadzieją proszą,

Przy kamiennym krzyżu
Nikt ciszy nie zmąci
Żaden pielgrzym butem
Kamyka nie potrąci,
Świt otwiera jasnością bramy nieba
A nam tak bardzo
Bilskości Boga potrzeba
Do niebieskiego krzyża
Każdego przyzywasz
Z kapłańskim błogosławieństwem
Płaszczem łask okrywasz

Elżbieta Chabros
18 sierpnia, 2013

Dla Elżbiety...

Za piękną wycieczkę do kościółka na Wiktorówkach
Za gorące oscypki na Rusinowej Polanie
Za odkrycie nowego szlaku, który w pamięci zostanie
Za ciepły uśmiech, gościnność, i miłe towarzystwo
Jednym słowem za wszystko,
Dziękuję,

Elżbieta Chabros
Zakopane, 23 września 2013

Limba

Limba nad Morskim Okiem
Lekko pochylona
W tafli jeziora odbita
Gościnnie wyciąga ramiona
     Kosówka zapachem żywicy
     W nos kłuje
     Zimny kamień na szlaku
     Twoje stopy całuje
Kaskady spienionej wody
Niosą wodospady
Z hukiem po kamieniach skaczą
Białą pianę toczą
      Na tle błękitu szczyty gór
       Śniegiem pokryte
       Inny świat
       Ukaże się twym oczom
Zaklęta w kamień  legenda Tatr
Czasami przyśni się nocą

 

    Elżbieta Chabros
Lublin, 27 września 2013