Letni krajobraz

  

Trawa jak miękki dywan

ściele się pod stopami

chmury jak w kalejdoskopie

zmieniają się przed oczami

Śpiew ptakow w uszy się wciska

wiatr dźwięczne trele w dal niesie

Szum drzew melodię tworzy

echo budzi się w lesie

Zając przycupnął na miedzy

spłoszony, uciekł w podskokach.

Grzyby, choć w barwach ochronnych

scięte - jak skazańcy po wyrokach.

Dojrzałe, ciężkie kłosy

chwieją się, w słońcu stojąc

czekają na żniwiarzy

może się trochę boją ?

Lecz taka jest rzeczy kolej

choć świat swym pięknem kusi

że wszystko co się narodzi

z czasem umrzeć musi.

                 

Miedzy światłem a ciemnością...

Walka światła z ciemnością

codziennie się toczy

Świt promieniem słońca

otwiera oczy

Wieczorem mrok zamyka powieki

Tak było od początku świata

i będzie na wieki

Zmagania dobra ze złem

toczą się w każdym człowieku

Miłość walczy z nienawiścią,

prawda z kłamstwem

w szranki staje

Brutalność z łagodnością

cisza z krzykiem...

Co zwycięży w tobie ?

Nie wiem - sam odpowiedz sobie    

A co we mnie zwycięży...

też ci nie odpowiem

Mniej słów...

Mniej słów, więcej gestów

zakochanych mowa,

uścisk rąk, bicie serca, spojrzenia

więcej mówią niż słowa,

Jeden uśmiech

co na twarzy zagości

więcej powie niż potok słów

zburzy mury nieufności,

Gdy mile spojrzą na nas,

nieznani ludzie stają się bliscy

Jakaś dobra aura tworzy się 

jednością stajemy się wszyscy,

                              

Spotkałem Cię Panie...

Spotkałem Cię Panie

na mojej drodze,

kiedy w ciemnościach grzechu

szukałem wyjścia,

Gdy osłabły już moje nogi

a nadzieja jak nikły płomyk gasła.

Ty mnie znalazłeś

jak zbłąkaną  owieczkę

wziąłeś na ramiona.

Małą iskierkę miłości

rozpaliłeś w wielki ogień,

który swym światłem

rozjaśnił mroki życia.

Otworzyłeś moje oczy

ukazując świata horyzonty.

Zamieniłeś ciemne barwy smutku

w kolory radości.

                            

Jak promień słońca...

jak promień słońca

co barwy światu przywraca,

do życia budzi dzień 
ptaków śpiewem,

z ciemnej otchłani nocy wydobywa,

każe cieszyć się błękitnym niebem,

tak dusza z grzechów 
wyrywa się

nieśmiało w modlitwie szuka pomocy

wierząc, 
że strumień łaski ją obmyje

a dobry Bóg miłosierdziem otoczy 

                                            

Jak motyl...

Każde życie jak pajęczyną

oplecione problemami

W nurt kłopotów i niepewności

zostaliśmy porwani

Z czasem w kokonie spraw codziennych

nie możemy już poruszyć się

zbyt mocno skrępowani

Czekamy, 
aby jak poczwarka

w barwnego zmienić się motyla

Rozprostować kolorowe skrzydła marzeń

Z nadzieją wyglądamy

kiedy przyjdzie ta chwila,

ufając, 
że odpędzi wszystkie nasze smutki

i z żalem będziemy ją wspominać

że czas tej chwili był tak krótki

Nowy dzień

Nowy dzień przed tobą

jak niezapisana karta,

Wczorajszy - przeszedł już do historii.

Jutrzejszy - czeka na swoją kolej do działania

Dzisiejszy - rankiem o wielkich czynach marzy

Z niepokojem myśli

o tym co się wydarzy,

Czy białą kartę wieczorem

łzą podpisze,

czy z uśmiechem na twarzy

wejdzie w nocną ciszę?

Planów na jeden dzień zbyt wiele.

Czekają na twej drodze

wrogowie i przyjaciele,

Piętrzą się przeszkody

niezależne od ciebie,

Czasem złośliwość rzeczy martwych

dochodzi do głosu,

zwłaszcza, gdy los rozdaje karty,

Nie rezygnuj za szybko

nie ma zwycięstwa bez walki,