Serpelicka "Porcjunkula "

Mały kościółek - wierna kopia

z Asyżu do Polski przeniesiony

świątynia ulubiona świętego Franciszka

czczona przez Franciszkańskie zakony.

Serpelicka"Porcjunkula "
smukłymi sosnami otoczona,

delikatnymi gałązkami

białych brzóz umajona.

Tu Matka Boża Anielska

zaprasza każdego,

wyciąga ręce do swych dzieci

gotowa wspierać i bronić od złego.

Ciszę tego miejsca czasami 
krzyk pawi przerywa
niczym dźwięk kościelnego dzwonka
do modlitwy wzywa.

                 

Rekolekcje w Serpelicach n/Bugiem 26-28 maja 2017

Kolebka zakonu św.Franciszka "Porcjunkula"

Łzy deszczu

Mokra opończa świat okryła,

szarości dnia

żaden promień nie rozproszy.

Tęsknota za światłem

w sercu zagościła

smutek cieniem położył się na duszy.

Wiatr gałęziami w okno puka 

jakby wołając otwórz -prosi.

Deszcz kroplami po szybach dzwoni.

Otwieram okno

łzy deszczu czują na dłoni.

                          

Cisza się miesza....

Cisza się miesza

z ptaków śpiewem

modlitwa stworzeń

ku niebu się wznosi.

Klęczę w milczeniu

i nadsłuchuję - co powiesz Boże

Patrzę na obraz Twojego Serca

o miłosierdzie proszę.

Wierzę, że zawsze jesteś tuż obok

obecność Twoją czuję

z nadzieją myślę, że jak łotrowi

mnie także grzechy darujesz.

         

 Rekolekcje w miejscowości Ptaki
          1-3 maja 2017 roku

Przez delikatną zasłonę....

Przez delikatną zasłonę

z płatków kwitnącej jabłoni

przenika  promień słońca

Ciepłym pocałunkiem dotyka mej dłoni.

 Złota chmura na drzewo opadła

do uszu brzęk pszczół dochodzi

raz się przybliża, to znowu oddala

wiruje w kwiatów powodzi.

Złocą się krzaki forsycji

wrzosy - koloru lila

niezapominajki, które

ukradły błękit nieba. 

Patrzą mile zaskoczone
czerwone tulipany i bratki
ile uroku i kolorów

mają wiosenne kwiaty.

                              

Kwiecień - plecień

Wiatr porusza pierwsze

listki na drzewach

ciepłym podmuchem pieści.

Innym razem, zimnym oddechem

płoszy śpiewające ptaki.

 Gdy ucichnie,  
wtedy słońce

promieniami głaszcze kwiaty.

Czasem wiatr lodowaty

wiruje z ostatnimi płatkami śniegu.

Jak w przysłowiu

pogoda się przeplata,

raz przypomni mroźne dotknięcie zimy

by za chwilę uderzyć

 gorącym akordem lata.

                        

  

Niedziela Zmartwychwstania

Pokruszy śmierci wrota

rozerwie grzechów kajdany,

pokój i radość da światu

Chrystus Zmartwychwstały

Miłość jak dobre wino

wleje do wnętrza człowieka,

z miłosierdziem dla grzeszników

nie będzie zwlekał.

Świetlisty promień łaski

rozjaśni zakamarki duszy

ogrzeje oziębłe  serce

nieczułe sumienie poruszy.

W Niedzielę Zmartwychwstania 

Chwałę będą głosić aniołowie

 tak wielkiej radości, żadne

 stworzenie na ziemi nie wypowie.

Z każdego kościoła w niebo się unosi

dźwięk rozkołysanych dzwonów

o zmartwychwstaniu Pana

całemu światu głosi.

 

Mówiłeś o zmartwychwstaniu...

Przed grobem kamień ciężki

oddziela życie od śmierci.

Niemy krzyk ścisnął gardło,

czerwone od płaczu oczy

nic nie widzą.

Smutek serce mroczy.

Mówiłeś o zmartwychwstaniu

po trzech dniach - Panie

Jak przeżyć te dni oczekiwania,

gdy moja wiara umarła u stóp krzyża 

na którym Chrystus skonał.

Jeszcze tli się we mnie

słaby płomyk nadziei,

że miłość śmierć zwycięży
                        i ujrzę Pana żywego
                       w poranek Wielkiej Niedzieli.