Pobudka do życia

Zbudź się z letargu życia

tak wiele masz do zrobienia,

otrząśnij się z niemocy

zamień w czyn marzenia.

Masz zdrowe,mocne ręce

do każdej pracy gotowe,

masz silne, wspaniałe nogi

zdolne zdobywać szlaki nowe.

Więc nie pogrążaj się w smutku

pozbądź się wreszcie zwątpienia,

miej oczy na świat otwarte

a wróci do ciebie nadzieja.

                      

Co uśmiech potrafi ...

Czego uśmiech dokonać może

życie pokaże.

Potrafi swym światłem

rozjaśnić ponure twarze.

Zmarszczone gniewem czoła

rozpogodzi.

Strach z przerażonych oczu

za jego przyczyną odchodzi.

Zaciśnięte nienawiścią dłonie

otworzy.

Skłóconych ze sobą ludzi

pogodzi.

Rozgrzewa zimne serca

ryzyka się nie boi.

Wewnętrzną burzę w człowieku

swą siłą uspokoi.

      

On i ja

On szuka ciszy, by z Ojcem rozmawiać
ja tonę w zgiełku świata.
Ciągle gdzieś pędzę
wiecznie zabiegana od zimy do lata.
On idzie  drogą prostą i sprawdzoną
która do celu doprowadzi.
Czeka na rozdrożu moich ścieżek
nie oszuka i nigdy nie zdradzi.
Ja przygnieciona problemami
które sobie sama stwarzam,
przechodzę obok z niepokojem w sercu
czasem Go nawet nie zauważam.
Kiedy z wysiłku już powstać nie mogę
ku niebu wznoszę ręce
i cicho wołam - ratuj Panie
bo ginę w udręce.
 Ty się pochylasz, spieszysz z pomocą
wyciągasz z mętnej toni
jak kiedyś Piotra, gdy w Ciebie zwątpił
Tyś go od śmierci obronił.
Zdejm z moich oczu ślepoty łuski
otwórz me uszy na Twoje słowa
wzmocnij nadzieję, że miną troski,
pomóż mi wiarę odbudować.

                    

W zielonej rzece liści...

W zielonej rzece liści
świat cały zatopiło,
błękitem niezapominajek
niebo z ziemią połączyło.
Śpiewy ptaków z gwarem ulic
się mieszają,
z gniazd łebki piskląt
nieśmiało wyglądają.
Rozszalała się wiosna
kolorami kwiatów
 w oczy bije,
wszystko stworzenie radosne
cieszy się z tego, że żyje.
Słońce swą wedrówkę
wydłuża po niebie,
jakby chciało w złote ramy

ubrać świat dla ciebie.

                                                                                                                             

Wiosna w moim ogrodzie

   Wysokie krzaki bzów

przy moim płocie rosną.

Delikatnym zapachem

kuszą pszczoły, których

brzęczenie słychać wiosną.

Bukiet kwitnącej jabłoni

gałązkami ku ziemi opada,

lecą białe płatki jak śnieg

co z nieba spada.

Mrugają na mnie oczy

kolorowych bratków.

Rankiem rosa, chłodną wodą

zieloną trawę obmyje.

Tulipany roztwierają kielichy

czekając, kto się z nich napije.

Różnobarwne motyle

fruwają nad głowami

ciesząc się ciepłem słońca

i długimi dniami.

                       

Pamięci Andrzeja...

Ze śmiercią życie się nie kończy

ono się tylko zmienia.

a w nowym świecie

nie ma bólu, kłopotów czy zmartwienia.

Na ziemi smutne dni ciemności

czasami Ciebie otaczały,

lecz były także chwile szczęścia

co mroki duszy rozświetlały.

Gdy zamknę oczy, widzę Ciebie

jak czekasz na mnie na peronie.

Każdego roku wraz z uśmiechem

witając ściskasz moje dłonie.

Brak będzie w domu Twej osoby

przy stole puste miejsce czeka,

już nie usłyszę Twego głosu

ani Twych kroków, gdzieś z daleka.

Jedna myśl w głowie się kołacze

gdy stoję u cmentarnej bramy

że kiedyś w nowym, lepszym miejscu

na pewno wszyscy się spotkamy.

                  

  Koluszki - 5 kwietnia 2018

Czas oczekiwania...

Po ciemnej nocy udręki

bólu korony cierniowej

razów siepaczy

podczas biczowania

trudów Drogi Krzyżowej

i męki konania,

nadszedł czas śmierci,

która grób kamieniem zakryła

czas straży,

które Ciebie pilnowały

czas ciszy i oczekiwania.

Trzeciego dnia aniołowie

oznajmili światu, że oto

nadszedł czas Zmartwychwstania.

Smutek przemienił się w radość

Nadzieja w serca wstąpiła

Wiara, że Miłość Chrystusa

nad śmiercią zwyciężyła