Powitanie małego Daniela

Mały Danielku, witamy Ciebie

w naszym ziemskim świecie

Byłeś małą iskierką

którą Boża ręka

rozpaliła w ogień miłości

w sercach twoich rodziców

Moniki i Michała,

a ogniem tym

ogarnięta została

twoja rodzina cała.

Gdy patrzeć będziesz

na ten świat wspanialy

niech twoje oczka

samo dobro widzą

Uszka niech słyszą

 tylko mądre słowa.

Miej wokół siebie

szczerych i życzliwych ludzi.

Każdego ranka uśmiechem

niech  Cię słońce budzi

a Bóg opieką otoczy.

Bądź oczkiem w głowie

dla swoich rodziców

dumą i chlubą dla rodziny

tego z okazji urodzin

małemu Danielkowi  życzymy.

                

                 

 

Na skrzydłach czasu...

Kolejny rok przeleciał

na skrzydłach czasu,

jak powtórka z historii

w maturalnej klasie.

Znów nowe postanowienia

obrachunek z dawnymi planami

spełnione, 
czy nie spełnione marzenia.

Bilans strat i zysków.

Co w życiu się liczy ?

Czy więcej było uśmiechów i blasków

czy łez i goryczy ?

Jak refren znanej piosenki

wciąż powtarzany od nowa

wzbudza w sercu nadzieję

że właśnie teraz

w czyny zamienią się słowa.

                

Teatr życia

Każdy człowiek jest aktorem
na deskach teatru życia
czasem gra statysty rolę
lecz bywa też "wielkim odkryciem"

Obawia się do końca,
czy nie opanuje go trema
kiedy kurtyna w górę się wzniesie
czy pustki w głowie nie ma

Nie wie jak się zakończy
ostatni monolog w życiu
czy zejdzie ze sceny w chwale,
czy pozostanie "myszką" w ukryciu

Pamięć przez chwilę zatrzyma
treść kolorowych afiszy,
z upływem jednak czasu
oklaski utoną w zapomnieniu  ciszy



                                

Wigilijna gwiazdka

Gdy noc grudniowa

czarną opończą ziemię okryje

ty pierwszej gwiazdki szukasz na niebie

wierząc,
że czeka na nią ktoś bliski

co jest daleko od ciebie.

Marzysz,
że gwiazdka

z nim cię połączy

niebiańskim telefonem

i znów usłyszysz, tak miłe tobie

głosy znajome.

Poczujesz zapach żywej choinki

wśród śnieżnej bieli

i ciepły dotyk matczynej ręki

gdy z tobą opłatkiem się dzieli.

Cofnięte wskazówki

na życia zegarze

przeniosły cię w czasy

dzieciństwa i marzeń.

Słyszysz gwar głosów

przy wigilijnym stole.

Wspominasz  pasterkę w dawnym kościele

i wspólne śpiewanie kolęd.

Nie ma już kłótni, zatargów i sporów,

których było tak wiele

nie ma jawnych czy ukrytych wrogów

w pamięci pozostaną tylko przyjaciele.

                

Mróz

Drzewa nagie z liści rozebrane

drżą z zimna, czekają na śnieg

który je otuli puchową kołderką.

Mróz, sople jak żyrandole

wszędzie pozawiesza

kałuże szybami z lodu pozamyka,

kryształowe mosty zbuduje

na rzekach i strumykach.

Rozbłysną w słońcu iskier tysiące

na świeżym śniegu,

zimnym oddechem

konie przy saniach

zmusi do biegu.

Śniegowe płatki jak białe motyle

fruwać będą po świecie

a gdy się zmęczą, odpoczną w zaspach

i tam je znajdziecie.

    

Wiersz z okresu Solidarności - Droga

Nie pytaj czemu zbaczam z drogi
Dlaczego gnam przed siebie z burzą
Porwał mnie silny wiatr odnowy
Idę z tymi co nie tchórzą
Ciężka to będzie dla nas droga
Przez ciernie kłamstwa i przemocy
Gdy co innego znaczą słowa
A co innego widzą oczy
Na każdym kroku zło się skrada
Wróg rzuca kłody nam pod nogi
Z wahaniem patrzysz na sąsiada
Masz wątpliwości, chwile trwogi
Nie może dojść do porozumień
W upartym sporze czas ucieka
Wokoło kipi wojna sumień
W rozterce dusz jest człowieka
Dziś w obietnice nikt nie wierzy
Realizacji żądań chcemy
Po sierpniu, który każdy przeżył
Jak postępować, wszyscy wiemy


Lublin, 27 stycznia 1981



Wiersz z okresu Solidarności 2013 - Zmartwychwstanie
Wiersz z okresu Solidarności 2014 - Robotnicy
Wiersz z okresu Solidarności 2015 - Odnowa
Wiersz z okresu Solidarności 2016 - Kwarantanna

Błogosław, nie przeklinaj ...

Przekleństwo jak bumerang

do ciebie powróci

zwielokrotnione nienawiścią,

obawą i strachem serce zasmuci.

Błogosławieństwo to lekarstwo

wymyślone w niebie.

Z najgorszych niebezpiczeństw

uratuje ciebie.

Kładzie mosty między wrogami

osłabia spiralę gniewu i złości,

łączy zagniewanych i oddalonych

potęgą swej miłości.