Pamięci Andrzeja...

Ze śmiercią życie się nie kończy

ono się tylko zmienia.

a w nowym świecie

nie ma bólu, kłopotów czy zmartwienia.

Na ziemi smutne dni ciemności

czasami Ciebie otaczały,

lecz były także chwile szczęścia

co mroki duszy rozświetlały.

Gdy zamknę oczy, widzę Ciebie

jak czekasz na mnie na peronie.

Każdego roku wraz z uśmiechem

witając ściskasz moje dłonie.

Brak będzie w domu Twej osoby

przy stole puste miejsce czeka,

już nie usłyszę Twego głosu

ani Twych kroków, gdzieś z daleka.

Jedna myśl w głowie się kołacze

gdy stoję u cmentarnej bramy

że kiedyś w nowym, lepszym miejscu

na pewno wszyscy się spotkamy.

                  

  Koluszki - 5 kwietnia 2018

Czas oczekiwania...

Po ciemnej nocy udręki

bólu korony cierniowej

razów siepaczy

podczas biczowania

trudów Drogi Krzyżowej

i męki konania,

nadszedł czas śmierci,

która grób kamieniem zakryła

czas straży,

które Ciebie pilnowały

czas ciszy i oczekiwania.

Trzeciego dnia aniołowie

oznajmili światu, że oto

nadszedł czas Zmartwychwstania.

Smutek przemienił się w radość

Nadzieja w serca wstąpiła

Wiara, że Miłość Chrystusa

nad śmiercią zwyciężyła

                     

Świąteczny koszyczek

Stół białym obrusem przykryty

na nim sernik

wierzbowymi gałązkami udekorowany,

Migdałowe bazie jak żywe,

Kolorowe pisanki.

jajka

symbol rodzącego sie życia,

sól - podkreślająca smak potraw

i chrzan - odrobina goryczy. 

W koszyczku

zielonym bukszpanem przybranym,

baranek

przypomina Chrystusa

który, jak cicha ofiara

za nasze grzechy był na smierć wydany.

Kawałeczek kiełbasy,

ciasto i kromka chleba,

tak niewiele do życia potrzeba.

Na stole obok koszyczka

Bukiet kwiatów zagościł

Mówi o zmartwychwstaniu

I świątecznej radości.

        

Czas zaciera pamięć...

Trzymam w ręku pożółkłą fotografię

Patrzą na mnie wyblakłe oczy osób

których głosów przypomnieć sobie nie potrafię.

Okruchy życia, postacie i krajobrazy

zaklęte w papier.

Przeżyły swoich właścicieli

i wiem, że nikt już ich nie pozna

bo ich rówieśnicy jak oni

w lepsze światy odpłynęli.

Czas zaciera ślady

jak piasek na pustyni

Kiedyś wszystko wyraźne i ostre

dziś zamglonymi uczynił.

Otaczają mnie ludzie, których nie kojarzę

kłaniają się na ulicy,

a dla mnie to obce twarze.

Potok młodości mnie zalewa

a moja pamięć gaśnie

zamiera, jak umierają drzewa...

                           

Panie mój ...

Panie mój, czuwaj nade mną

bym nie zboczył

z wytyczonego szlaku

wśród zawiłych życia dróg.

Otwórz moje oczy

bym w każdym człowieku

Twój obraz zobaczyć mógł.

Na głos wołający o pomoc

nie zamykaj Panie uszu

obdarz chęcią działania

z miłości a nie z przymusu.

Dodawaj rękom siły,

Słowom daj moc pocieszenia

by mogły napełnić otuchą

w ciężkich chwilach zwątpienia.

                            

Dobra wróżka

Jak czarodziejską różdżką

rozpraszasz smutku  chmury

i jasnym promieniem

oświecasz ludzi ponurych

którzy idą przez życie

z pochyloną głową

z oczami wbitymi w ziemię.

Zmieniasz ich jednym dotknięciem

w kolorowe ptaki

szybujące po niebie.

Uśmiechy rozdajesz za darmo

uśpione obojętnością serca budzisz.

Nić sympatii przędziesz

by nią połączyć wszystkich ludzi.

Oczom blasku dodajesz

głowy schylone podnosisz

o miłość na ziemi

prośby do nieba wznosisz

                         

Na progu nocy...

Zamykają się oczy

długim dniem zmęczone

powieki opadają,

sen w ramiona cię bierze

przenosi z jawy życia

do stanu niebytu.

Kończą się dzienne troski

kłopoty, zmartwienia

zapadasz coraz głębiej

w senne marzenia.

Toniesz w ciemnościach

na progu nocy

jej płaszczem otulony.